รู้จักครูปอ…

อ่านแล้วจะได้รู้จัก ถ้าอยากจะรู้ใจ…

     พรรณนาประวัติครูปอ โดยย่อ…ย่อแล้วน๊า …จากอาชีพครู สู่ครูมืออาชีพนับ ๑๓ ปี นับตั้งแต่เป็นครู

ครูปอ หรืออาจารย์ปอ…เด็ก ๆ มัธยมฯ จะเรียกอาจารย์ เด็กประถมฯ จะเรียกครู แต่โดยส่วนตัวจะใช้แทนตัวเองว่าครู เพราะดูขลังกว่า

ก่อนก้าวสู่อาชีพครู…เริ่มตั้งแต่เรียนจบมา จริง ๆ ไม่ได้จบเอกครูโดยตรง แต่เรียนมาทางด้านคอมพิวเตอร์ (ระบบสารสนเทศ) ก่อนมาเรียนสารสนเทศที่ราชมงคล คลองหก ก็เรียน ปวช. ปวส. ที่วิทยาเขตบพิตรพิมุข จักรวรรดิ สาขาการเลขานุการ ตอนแรกมาเรียนแบบงง ๆ จะเรียน เทคนิคฯ แถวบ้าน แม่ก็กลัวจะไม่จบ เพราะเห็นตัวอย่างเด็กแถวบ้าน หลาย ๆ คน ประจวบเหมาะกับพี่สาวเรียนจบ ม.๖ พอดี เลยให้เข้ามาเรียนเป็นสาวกรุงเทพฯ ทั้งสองคน มาอยู่กับป้า ป้าเป็นคนพามาสมัครเรียน…ชุดนักเรียนสาวเทคโนฯ หรืออาชีวะฯ อื่น ๆ ที่ กทม. ดีอย่างหนึ่งที่ใส่ชุดเหมือนนักเรียน ม.ปลาย เลยทำให้เราดูไม่เป็นสาวเร็ว เหมือนสาวเทคนิคฯ แถวบ้าน…ดูใส ๆ 555 พอจบ ปวส. ก็คิดว่าจะเรียนอะไรต่อดี เพราะในระดับปริญญาตรีไม่มีวิชาเอกนี้แล้ว ตอนนั้นก็งง ๆ มึน ๆ กับตัวเอง นี่เป็นข้อเสียของคนที่ไม่มีเป้าหมายในชีวิตเหมือนกัน เพราะทำให้เราเปะปะไปเรื่อย ดีที่มีเพื่อนดี ๆ นำทาง ชวนมาสอบเข้าเอกสารสนเทศ ทั้ง ๆ ที่ ฟังชื่อแล้วไม่เห็นจะเป็นคอมพิวเตอร์ตรงไหนเลย แต่เราก็สนใจ เห็นว่าเป็นคอมพิวเตอร์ในอนาคตน่าจะมีความสำคัญ แล้วตัวเองก็ยังไม่เข้าใจ ไม่รู้เรื่องคอมพิวเตอร์เลย เรียนแต่พื้นฐาน วินโดวส์ ดอสในสมัยนั้น วินโดวส์ 3.11 ใช้ยากมากกกกก เมาส์ก็ไม่มีให้ใช้ ต้องจำคีย์ลัด Alt+… , Ctrl+… แต่ในความยากก็มีประโยชน์ที่ทำให้เราเข้าใจได้ลึกซึ้ง และใช้คีย์ลัดต่าง ๆ ได้ดี กว่าเด็กรุ่นใหม่ ๆ อิอิ

อาจจะเกริ่นยาวไปนิดนึง ก็เพื่อให้เห็นแนวทางการดำเนินชีวิตของครูคนนี้ตั้งแต่ช่วงวัยรุ่น จนกระทั่งทำงานเป็นคุณครูในปัจจุบัน

ครูอัตราจ้าง..ตอนเรียนจบมา อาชีพในฝันแน่นอนอยากเป็นสาวออฟฟิศ เป็นเลขานุการ เพราะถนัดงานเอกสาร พิมพ์คล่อง พิมพ์เร็ว (ก็เรียนเลขาฯ ๕ ปี เรียนพิมพ์ดีดเกือบทุกปี ทั้งไทย อังกฤษ พิมพ์คล่องปรื๋อ…มีเทคนิคพิมพ์เร็วจะมาบอก ไว้โพสต์หน้าละกัน จะได้เข้าประเด็นต่อ…) จบใหม่ ๆ ก็ตระเวนหางานที่ กทม. แต่ทำไมงานหายากจัง เรียนคอมฯ ก็ไม่เก่งเขียนโปรแกรม ฐานข้อมูลก็อ่อน แต่ที่ชอบและถนัดก็คือการทำเอกสารคู่มือการใช้งานโปรแกรมต่าง ๆ ชอบทำเว็บฯ ออกแบบงานกราฟิกต่าง ๆ มากกว่า แต่ก็ไม่คิดว่าจะได้ใช้ประโยชน์ ในที่สุดก็ต้องกลับบ้านเรา …ถึงจะไม่ใช่โครงการบัณฑิตรักถิ่น แต่ก็ลองกลับมาอยู่บ้าน เผื่อจะมีงานอะไรให้ทำบ้าง มีสอบอะไรที่ไหนก็ไปสอบมาหมดละ …อยู่บ้านไม่ถึงเดือน ก็ได้รู้จักกับอาจารย์ที่โรงเรียนสตรีประเสริฐศิลป์ จ.ตราด (อ.วิเชษฐ์ สมัยนั้น ตอนนี้เป็น ผอ. โรงเรียนกีฬาฯ ไปแล้ว …ยินดีด้วยค่า) พอดีครูคอมฯ ย้ายกลับบ้าน ขาดครูคอมฯ ก็เลยชวนให้ไปลองสอนดู แรก ๆ ก็คิดหนัก จะสอนเด็กได้หรอ วิชาชีพครูก็ไม่เรียนมา อาศัยจำบทบาทครูที่เราเคยเรียน แล้วลองคิดในมุมมองของตัวเองตอนเด็ก ๆ ว่า จะสอนอย่างไร อธิบายอย่างไร จะประยุกต์ใช้โปรแกรมในการสร้างชิ้นงานอะไรได้บ้าง ที่จำเป็น ส่วนใหญ่ก็แผ่นพับ นามบัตร ส่วนการเขียนแผนฯ ก็เขียนไม่เป็น รองฯวิชาการช่วยหาแผนการสอนมาให้ อ่านแล้วก็งง ๆ^^’ เทอมแรกเข้ามาก็สอนแค่โปรแกรมเวิร์ด เพราะใช้คล่องอยู่โปรแกรมเดียว วิชาคอมพิวเตอร์สมัยนั้น ออฟฟิศมาแรงสุด เด็ก ๆ ยังใช้กันไม่ได้ มีแข่งขันอะไรก็จะเป็นโปรแกรมพื้นฐานพวกนี้ เคยลองสอนดอส ก็เกิดปัญหาว่าเด็กใช้คำสั่ง แล้วทำให้เครื่องมีปัญหา…ก็เลยงดไป…จริง ๆ จบมาก็ลงโปรแกรมและฟอร์แมตเครื่องได้เอง …ส่วนโปรแกรมพื้นฐานก็อย่างที่บอก…ปีต่อ ๆ ไปก็พัฒนามาสอนเพาเวอร์พอยท์ ทั้งที่ใช้ไม่คล่อง แต่ก็เหมือนโดนบังคับกลาย ๆ ต้องไปซื้อหนังสือมาอ่าน หัดทำก่อนเด็ก ก่อนสอน คิดชิ้นงานที่จะให้เด็กทำ จากเรื่องใกล้ ๆ ตัว …ระหว่างนั้นก็หัดทำระบบแลนเองที่บ้าน แบบ Peer to Peer เพื่อให้เข้าใจระบบเครือข่ายมากขึ้น หัดประกอบเครื่องเอง โดยได้เพื่อนเก่ง ๆ สมัยเรียนแหล่ะ สงสัยอะไรก็โทรถามเพื่อน ซึ่งเพื่อนเชษฐ์กะเพื่อนหลานก็เป็นกูรูให้เพื่อนปอคนได้ ขอบใจนะจ๊ะเพื่อน จุ๊ฟๆ อิอิ…อีกปี ก็ต้องสอนเอ็กเซล อันนี้ก็ตามเดิม หัดใช้ หัดทำจนเข้าใจ เพื่อใช้สอนเด็ก อันไหนสงสัยก็ถาม …ในเวลาสองสามปีก็ได้เรียนรู้โปรแกรมเพิ่มหลายโปรแกรม ฝึกทักษะเพิ่มเติมที่จำเป็น และชอบ อยากจะเป็น …ต้องขอบคุณอาจารย์ศรศักดิ์อีกคน ที่ให้คำแนะนำ และให้โอกาสให้น้องคนนี้ ได้มีความรู้มากขึ้น เพราะอาจารย์เป็นงานทะเบียนด้วย สอนคณิตฯ ด้วย จริง ๆ อาจารย์เค้าเอกคณิตฯ แต่สนใจคอมพิวเตอร์ เลยได้มาสอนคอมพิวเตอร์ การพิมพ์สูตรต่าง ๆ ในคณิตฯ ก็ได้จากอาจารย์คนนี้แหล่ะ สอนใช้ Equation ทำให้เรารับจ๊อปพิมพ์งานของวิชาคณิตฯ ได้อีกหลายงาน อิอิ…พอปิดเทอมเมื่อไรครูปอเป็นต้องเข้า กทม. หางานใหม่ทุกที แต่ก็พลาดทุทีสิน่า…เพราะปิดเทอมใหญ่ ช่วงซัมเมอร์ก็ไม่ได้เงินเดือน สมัยนั้น ถ้าไม่สมัครอบรมฯ อะไรก็จะว่าง มาก ๆ เงินเก็บที่เก็บไว้ช่วงเปิดเทอม ก็จะหมดเอาช่วงปิดเทอม นี่แหล่ะ ท่องเที่ยวไปกับเพื่อน ๆ บ้าง การเรียนรู้ของครูปอก็ไม่ได้หยุดนิ่งอยู่กับที่ มีอบรมฯ ทำเว็บฯ ที่ ม.ลาดกระบัง ก็สมัครมาอบรมเป็นเดือน แต่เป็นโครงการฟรี เสียแต่ค่าใช้จ่ายในการเดินทาง ค่าอยู่ ค่ากินของเราเองเท่านั้น … อยู่ที่นี่มาหลายปีมีโอกาสได้เข้าร่วมประชุมการจัดทำหลักสูตรฯ สมัยปรับปรุงหลักสูตร ๔๔ ของสาระเทคโนโลยี และพัฒนาตนเองมากมาย …เพื่อนำมาใช้ในการจัดการเรียนการสอน และฝึกทักษะเพื่อส่งนักเรียนเข้าร่วมแข่งขันทักษะวิชาการ เริ่มมีการแข่งขันทำเว็บไซต์โดยใช้โปรแกรมเว็บอีดิทเตอร์ และ HTML คราวนี้ครูปอก็ได้ใช้ความสามารถ และความชอบส่วนตัวมาแต่เดิมอีกครั้งนึง ได้รางวัลมาหลายรายการ แต่เป็นการแข่งขันในระดับจังหวัด หรือพื้นที่ แต่ก็นั่นแหล่ะ เด็ก ๆ ที่นี่ก็เก่ง และตั้งใจอยู่แล้ว เพราะผู้ปกครองสนับสนุน และสนใจการเรียนของบุตรหลานดี แค่ขยันฝึกซ้อม แล้วก็ฟังคำแนะนำของครูเท่านั้น ก็สามารถทำได้แล้ว…

[อ่านต่อ…Read more…]

10 thoughts on “รู้จักครูปอ…

  1. เรื่องราวของอาจารย์ก็ผ่านอะไรมาเยอะ มีทั้งลำบากแล้วก็ดี แต่อาจารย์ก็ผ่านอุปสรรคมาจนได้ถึงทุกวันนี้ อาจารย์เก่งมากค่ะ

  2. เรื่องราวของอาจารย์น่าเอาไปใช้ในชีวิตประจำวันมากครับ น่านับถือจริงๆ ซึ้งๆ

  3. ชีวิตของอาจารย์มีเรืองราวต่างๆมากมาย น่าสนใจ น่านำไปประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันมากครับ สุดยอดจริงๆ

  4. เรื่องราวของอาจารย์ น่าสนใจมากเลยคับ อ่านแล้วน่าเอาไปใช้กับชีวิตประจุบันจังคับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s